Ziekteverzuim door RSI blijft stijgen

Het ziekteverzuim door werknemers als gevolg van RSI blijft stijgen. In het eerste kwartaal van 2009 veroorzaakte RSI in totaal 37.794 verzuimdagen, een stijging van meer dan 3 procent ten opzichte van 2008. Dit blijkt uit een onderzoek van het Expertisecentrum RSI van Arbo Unie onder ruim 17.000 aangesloten bedrijven.
In het eerste kwartaal van 2007 leidde RSI nog tot 34.335 verzuimdagen, in het eerste kwartaal van 2008 was het aantal verzuimdagen opgelopen naar 36.631. In het eerste kwartaal van 2009 stond de teller op 37.794. Veelvoorkomende diagnoses zijn de tennisarm en het rotator cuff syndroom.

Individuele verzuimgevallen gedaald

Per jaar levert RSI bedrijven een kostenpost op van een kleine € 30 miljoen. Opmerkelijk is dat het aantal individuele verzuimgevallen sinds 2007 juist is gedaald. In het eerste kwartaal van 2007 werden nog 987 individuele verzuimgevallen gemeld. In het eerste kwartaal van 2008 daalde het aantal individuele gevallen echter naar 951, en in het eerste kwartaal van 2009 nog verder naar 912. Deze lichte daling is in lijn met recente cijfers van het Nederlands Centrum voor Beroepsziekten.

Lichte RSI-klachten

Dat medewerkers met lichte RSI-klachten zich niet melden bij een bedrijfsarts zou wel eens reden kunnen zijn voor de lichte daling in RSI-meldingen enerzijds en het hogere verzuim anderzijds aldus de Arbo Unie. Een zorgelijke ontwikkeling aldus het expertisecentrum, omdat het niet behandelen van lichte RSI-klachten kan leiden tot meer gezondheidsschade, en dus een langer verzuim als een lichte RSI-klacht verergert.

 Een interactieve test om een indicatie van uw RSI-risico te krijgen vindt u op de site van arbobondgenoten.
Bron: hrpraktijk.nl

Eloi tennist voluit op zijn negentigste

Oudste lid van Meerdaalclub begon als vijftiger
 
Hij kon de overgrootvader van Justine, Kim of Yanina zijn maar dat weerhoudt Eloi er niet van om ook zelf nog geregeld een balletje te slaan. Vandaag wordt hij negentig. Erik Roosens

Eloi Van Hoye (90) is het oudste lid van Tennisclub Meerdaal en de tweede oudste tennisser van Vlaanderen. Over heel Vlaanderen telt de VTV bijna vierhonderd leden die ouder zijn dan tachtig. Tennis is dan ook een sport die je lang kan blijven beoefenen.

Eloi begon pas op zijn vijftigste te tennissen. ‘We woonden toen in Sint-Joris-Weert en mijn buurman vroeg of ik zin had om met hem in de ballon aan het Zoet Water tien tennislessen te volgen. Ik ging er naar toe en ik ben het blijven doen. Eerst speelden we in de ballon in Oud-Heverlee. Daarna heb ik in het Wilderhof in Bierbeek gespeeld, bij Lovanium in Leuven en ook nog in Waver en Grez-Doiceau.’

Eloi woont nu met zijn vrouw Florentine Vonckx (88) op een appartement in Heverlee maar tennissen doet hij nu in Oud-Heverlee waar hij veertig jaar geleden de eerste slagen leerde. ‘Ik speel graag in Meerdaal’, zegt hij. ‘Maar onder andere door de regen hebben we vorig seizoen niet zo veel kunnen spelen. Slechts tien keer. Daarom twijfel ik er aan of ik mij dit jaar nog zal lid maken. Ik weet niet of ik genoeg tijd zal hebben om voldoende te spelen en dan is het lidmaatschap voor een seizoen duur. Misschien kan ik beter per keer betalen.’

Of misschien kan de club zijn oudste speler tegemoet komen? Voorzitter Jan Paredis van tennisclub Meerdaal is niet doof voor die vraag. ‘Vanaf dit seizoen krijgen alle spelers die ouder zijn dan 75 een gratis lidmaatschap’, zegt hij. ‘Voor onze negentigjarige gaan we nog een stap verder. De club betaalt ook zijn verplichte VTV-bijdrage zodat Eloi volledig gratis kan spelen.’

Voor Eloi een geschenk uit de hemel want aan stoppen denkt hij nog niet. ‘Zolang ik goed kan ademen en geen last heb van mijn benen, blijf ik spelen. De dokter vindt het trouwens ook goed dat ik blijf tennissen. Verwondingen heb ik nog niet gehad. Eén keer een tennsarm, maar dat was van te metselen,’ lacht hij.

Eloi speelt nu nog alleen dubbelspel. ‘Enkel, dat is al zeker tien jaar geleden’, vertelt hij. ‘Mijn beste periode had ik toen ik in Waver speelde. Toen was ik echt goed. Vooral mijn opslag was een sterk punt. Enkele jaren geleden heb ik eens een kleine beroerte gehad en is er tijdelijk geen zuurstof naar mijn hersenen gegaan. Dat heeft me toen wel achteruit gezet. Ik heb toen echt opnieuw moeten leren tennissen. ‘

Voor Eloi blijft elke tennismatch nog altijd een uitdaging. ‘Tennis is nooit af’, zegt hij. ‘Je zit nooit aan het eind van je mogelijkheden. De uitdaging blijft om het altijd beter te doen. Het is ook prettig als het goed gaat en uiteraard als je wint.’

Eloi volgt ook de Belgische meisjes in Melbourne. Maar hij heeft wel zijn bedenkingen bij het commentaar tijdens de match tussen Henin en Wickmayer. ‘Het was alsof alleen Henin mooie dingen liet zien’, zegt hij. ‘Terwijl Wickmayer toch ook goed speelde.

Bron: Nieuwsblad.be

‘Diarra vijftien dagen uitgeschakeld’

Mahamadou Diarra blijft last ondervinden van zijn blessure. De Malinees zou vijftien dagen niet in actie kunnen komen.
Diarra is weer teruggekeerd in Madrid, nadat de uitschakeling van Mali in het Afrika Cup toernooi een feit was. Volgens Marca heeft Diarra een vervelend souvenir overgehouden aan het toernooi.

Hij zou een blessure aan zijn knie hebben opgelopen die vergelijkbaar is met een tennisarm. De middenvelder heeft een speciaal herstelschema gekregen dat hij de komende twee weken aan zal moeten houden.

Het zit de oud-speler van Vitesse dit seizoen absoluut niet mee. De Malinees heeft dit seizoen in het shirt van Real Madrid slechts zeven competitieduels gespeeld. Hij is wegens blessureleed erg weinig aan spelen toegekomen.

De laatste wedstrijd van Mali moest Diarra ook al buiten de lijnen bekijken, maar toen vanwege een schorsing.
Bron:goal.com

Musicus krijgt de zorg van een topsporter

In de pauze van ‘Das Rheingold’, onderdeel van Wagners ‘Ring des Nibelungen’ – onlangs in het Muziekkwartier – hebben fysiotherapeuten nek, schouders en armen van de musici van het Orkest van het Oosten los gemasseerd. Er zijn saxofonisten met een tennisarm en trompettisten krijgen soms een liesbreuk. Ontstekingen, stress, stemband- en gehoorproblemen zijn veelvoorkomende kwalen bij musici, dansers en theatermakers.

Om dit soort mankementen te verhelpen, te verzachten of nog liever voor te blijven krijgt Enschede een expertisecentrum ‘Preventie en Gezondheidszorg musici en theatermakers’. Dat wordt ondergebracht in het Muziekcentrum. Maar gespecialiseerde therapeuten en medici kunnen evengoed te hulp schieten in het Nationaal Muziekkwartier, bij poppodium Atak, de muziekschool of het conservatorium. Het centrum moet de Oost-Nederlandse evenknie worden van het expertisecentrum van orthopedisch chirurg Boni Rietveld.

Diens stichting ‘Gezondheidszorg voor musici’ zetelt in Den Haag. De instelling heet het Medisch Centrum voor Dansers en Musici. Hier wordt specialistische gezondheidszorg geboden aan dansers en musici. Het centrum stelt de diagnose vast, behandelt of voorkomt blessures en aandoeningen die het directe gevolg zijn van het musiceren of dansen.

Leeuwarden heeft een soortgelijk centrum en in Enschede komt zo’n kenniscentrum voor de oostelijke regio, zegt de Enschedese fysiotherapeut en initiatiefnemer René Polman. De fysiotherapeuten werken samen met het Nationaal Muziekkwartier, De Universiteit Twente en de Arbo-Unie. De poule van deskundigen bestaat naast (sport)fysiotherapeuten uit logopedisten, psychologen, bedrijfsartsen en kno-artsen (keel-, neus- en oren). „Musici van het Orkest van het Oosten trainen en fitnessen al op het complex van de UT”, zegt Polman.

De topsport-fysiotherapeut vergelijkt een optreden of voorstelling met topsport. „Daarom trainen ze ook voor de conditie en het uithoudingsvermogen. Er is grote behoefte aan begeleiding”, verzekert Polman. „Zestig tot zeventig procent van de musici heeft tijdens een concert klachten. Die hebben echt last als ze aan het spelen zijn.” Polman heeft het over ‘Kans’, dat staat voor ‘klachten aan arm, nek en schouder’. Bij musici komt daar vaak ook nog ongemak aan rug en romp bij.
Bron: Tubantia

Musicus krijgt de zorg van een topsporter

In de pauze van ‘Das Rheingold’, onderdeel van Wagners ‘Ring des Nibelungen’ – onlangs in het Muziekkwartier – hebben fysiotherapeuten nek, schouders en armen van de musici van het Orkest van het Oosten los gemasseerd. Er zijn saxofonisten met een tennisarm en trompettisten krijgen soms een liesbreuk. Ontstekingen, stress, stemband- en gehoorproblemen zijn veelvoorkomende kwalen bij musici, dansers en theatermakers.

Om dit soort mankementen te verhelpen, te verzachten of nog liever voor te blijven krijgt Enschede een expertisecentrum ‘Preventie en Gezondheidszorg musici en theatermakers’. Dat wordt ondergebracht in het Muziekcentrum. Maar gespecialiseerde therapeuten en medici kunnen evengoed te hulp schieten in het Nationaal Muziekkwartier, bij poppodium Atak, de muziekschool of het conservatorium. Het centrum moet de Oost-Nederlandse evenknie worden van het expertisecentrum van orthopedisch chirurg Boni Rietveld.

Diens stichting ‘Gezondheidszorg voor musici’ zetelt in Den Haag. De instelling heet het Medisch Centrum voor Dansers en Musici. Hier wordt specialistische gezondheidszorg geboden aan dansers en musici. Het centrum stelt de diagnose vast, behandelt of voorkomt blessures en aandoeningen die het directe gevolg zijn van het musiceren of dansen.

Leeuwarden heeft een soortgelijk centrum en in Enschede komt zo’n kenniscentrum voor de oostelijke regio, zegt de Enschedese fysiotherapeut en initiatiefnemer René Polman. De fysiotherapeuten werken samen met het Nationaal Muziekkwartier, De Universiteit Twente en de Arbo-Unie. De poule van deskundigen bestaat naast (sport)fysiotherapeuten uit logopedisten, psychologen, bedrijfsartsen en kno-artsen (keel-, neus- en oren). „Musici van het Orkest van het Oosten trainen en fitnessen al op het complex van de UT”, zegt Polman.

De topsport-fysiotherapeut vergelijkt een optreden of voorstelling met topsport. „Daarom trainen ze ook voor de conditie en het uithoudingsvermogen. Er is grote behoefte aan begeleiding”, verzekert Polman. „Zestig tot zeventig procent van de musici heeft tijdens een concert klachten. Die hebben echt last als ze aan het spelen zijn.” Polman heeft het over ‘Kans’, dat staat voor ‘klachten aan arm, nek en schouder’. Bij musici komt daar vaak ook nog ongemak aan rug en romp bij.
Bron: Tubantia

Schorsing Wickmayer en Malisse geschrapt

Een Belgische rechtbank heeft de schorsing van Yanina Wickmayer en Xavier Malisse opgeschort.

De advocaat van de Belgische tennissers denkt dat het tweetal binnenkort weer de baan op kan. Wickmayer en Malisse werden door het Vlaams Doping Tribunaal voor een jaar geschorst naar aanleiding van hun whereabouts. Malisse had daarnaast ook nog een dopingcontrole gemist.

‘Dit is het mooiste kerstcadeau dat ik mij kan wensen. Het is een hele moeilijke periode voor mij geweest’, liet Wickmayer aan de Belgische sportzender Sporza weten.
Bron: Sportfan.nl

Handys als ergonomisches Risiko

Immer mehr Menschen nutzen ihr Mobiltelefon als Hauptkommunikationsmittel auch für textliche Botschaften von der SMS bis zur E-Mail. Dabei werden die körperlichen Auswirkungen erst langsam untersucht.
Am PC lässt sich inzwischen in Sachen Arbeitshaltung mit ein bisschen gutem Willen zunehmend weniger falsch machen: Arbeitsmediziner geben Menschen Tipps, wie Bildschirm und Tastatur ausgerichtet sein sollten, ergonomisches Gestühl hilft Rücken und Hals und allerlei andere gut wirkende Tricks sind vielen Büroangestellten längst bekannt – sie müssen sie einfach nur umsetzen.

Bislang arbeitsmedizinisch nur in Teilbereichen betrachtet wurde jedoch eine andere Form der Bildschirmarbeit: Die am Handy. Das ist schon deshalb ein Fehler, weil die Geräte in den letzten Jahren viel mehr geworden sind als reine Telefone. Besitzer von Smartphones wickeln ihre wichtigste textliche Kommunikation über die Geräte ab, die Nutzung von SMS ist überall im Volk zu finden, der Kurznachrichtendaumen nicht nur bei Teenies eine Sprichwörtlichkeit.

Die US-Wissenschaftlerin Judith Gold, die im Bereich Epidemiologie am Institut für Gesundheitsberufe und Sozialarbeit der Temple University in Philadelphia arbeitet, hat nun eine Studie vorgestellt, die die körperlichen Auswirkungen der Nutzung von Handys untersucht. Dabei kümmerte sie sich um eine passende Testzielgruppe: Die der College-Studenten. Als Nutzungsart wurde “Texting” untersucht: Zu Deutsch SMS.

Bei ihrer Untersuchung stellt Gold schnell fest, dass jene Probanden die meisten Probleme mit Nackenregion und Rücken hatten, die zu den Viel-SMS-Nutzern gehörten. Die 138 Testpersonen mussten dazu angeben, wie viele Botschaften sie jeden Tag versendeten und dann Schmerzen im Körper auflisten. Dabei kamen die unterschiedlichsten Malaisen vor, die man so bislang nur von PC-Bildschirmarbeit kannte, darunter Sehnen- und Schleimbeutelentzündungen im Anfangsstadium. Bewegungsablaufuntersuchungen und die Erfassung medizinischer Daten wie Herzfrequenz ließen den Schluss zu, so Gold, dass die Handy-Nutzung der unergonomischer Bildschirmarbeit gleich käme.

Das Problem: Es ist gut möglich, dass es zu Langzeitschäden kommen kann. Da mit der textlichen Handy-Nutzung bereits in sehr jungen Jahren begonnen wird, können sich Erkrankungen lange Zeit entwickeln. Besonders so genannte Überlastungsschädigungen kommen vermehrt bei Bildschirmarbeitern vor, den Mobilfunk-Dauer-Usern dürfte ähnliches drohen.

Helfen kann dabei nur eine bessere ergonomische Gestaltung der Geräte. Hier ist die Branche noch ganz am Anfang. Während man sich am PC von der ergonomischen Tastatur über die ergonomische Maus bis hin zum speziellen Schreibtisch-Stuhl-Set-up alles notwendige kaufen kann, steht ein Handy in seiner Grundform unveränderlich da. Noch unklar ist außerdem, ob der Schritt von der eingebauten Tastatur zum berührungsempfindlichen Bildschirm positive oder negative Auswirkungen auf die Ergonomie hat. So bringen Touchscreens etwa auf dem Schreibtisch ganz neue Herausforderungen mit sich wie den so genannten “Touchscreen-Arm”, der medizinisch an den Tennisarm erinnert.

Gold, die bei ihren Probanden auch Schulterprobleme feststellte, kann jedenfalls auch für normale Handys keine Entwarnung geben: “Was wir hier sehen, kennen wir von Menschen, die ihr ganzes Leben lang vor dem Bildschirm verbringen.” Tatsächlich ähnelt sich die Haltung: Schultern unbeweglich bei sich schnell bewegenden Fingern. Hinzu kommt noch, dass die geringere Bildschirmfläche mehr Konzentration von den Handy-Nutzern verlangt und damit nicht gut für die Augen sein könnte.

Alternative Eingabewege setzen sich unterdessen nur schleppend durch. Trotz der Spracherkennung in vielen Handys tippen die Menschen selbst die Namen der Anzurufenden selbst ins Gerät, weil solche Methoden zu unzuverlässig sind.

Möglichkeiten, die Handy-Ergonomie zu verbessern, hätten Firmen viele. Bei den Touchscreens werden beispielsweise doppelseitige Modelle erwogen, bei denen die Finger stets auf der Rückseite des Geräts ruhen und von dort aus entspannter “tippen”. Eine Umsetzung solcher Ideen lässt bislang allerdings noch auf sich warten. SMS-Daumen und Handy-Rückenschmerzen könnten in wenigen Jahren zur häufigen Diagnose werden, glaubt Gold.

Bron: Technology Revieuw

Chronische peesblessures

Om prestaties te optimaliseren wisselen wielrenners perioden van intensieve training af met  perioden van rust en herstel. In de trainingsleer wordt dit periodiseren genoemd. Echter, een disbalans tussen de belasting en de hoeveelheid rust leidt tot een verminderd vermogen van de weefsels om te herstellen met chronische peesblessures als mogelijk gevolg. Deze overbelasting van pezen wordt ook wel tendinose genoemd en komt frequent voor in de schouder, elleboog (“tennisarm of golfarm”), juist onder de knieschijf (“springers knie”) en van de achillespees. In het begin heb je er nauwelijks last van, maar geleidelijk aan krijg je steeds meer pijn. Deze ontwikkeling kun je onderverdelen in 5 stadia:

1. Er is pijn, stijfheid en vermoeidheid na het sporten. De pijn verdwijnt weer enkele uren na het sporten.
2. Bij het begin van het sporten is er even pijn, maar die verdwijnt weer als er even doorgesport is. Even later komt de pijn weer terug. De napijn duurt nu langer, tot de andere dag. Ook is hierbij vaak sprake van ochtendstijfheid en drukpijn.
3. De pijn is tijdens het sporten aanwezig en blijft dag en nacht. De prestaties zijn nuduidelijk minder.
4. De pijn is nu zo hevig dat het sporten er niet goed mogelijk door is.
5. Er is veel pijn, ook als er niet belast wordt. Zelfs een langdurige rust heeft geen invloed meer op de pijn. De kans op een ruptuur (“scheuring”) is groot. Deze indeling kan goed worden gebruikt om het beloop van de blessure in de tijd te volgen en
de effectiviteit van de behandeling te evalueren. De behandeling van een peesblessure begint natuurlijk met het zoeken van de oorzaak:

* Is er sprake van een disbalans in de arbeid/rust verhouding? Hierbij is het erg belangrijk om je logboek te evalueren. Door een logboek bij te houden kun je altijd controleren en evalueren of de trainingen te zwaar waren en/of de hoeveel rust te weinig. Het is dus altijd belangrijk om je logboek up-to-date te houden, omdat altijd pas achteraf kunt zeggen of de belasting en de belastbaarheid in balans zijn/waren. Het is dus erg belangrijk om je trainingen regelmatig te evalueren en aan te passen als dat nodig is. Plan ook voldoende rustmomenten in.
* Wat is de staat van je materiaal? Heb je een nieuwe fiets of een nieuw zadel? Is de afstelling van je fiets optimaal? Heb je nieuwe schoenen, schoenplaatjes of pedalen? Kleine veranderingen kunnen op termijn grote gevolgen hebben. Daarom is het belangrijk elke verandering in je logboek te noteren. Hopelijk heb je deze informatie nooit meer
nodig. Echter, mocht het wel nodig zijn dan kun je met behulp van je logboek snel en adequaat ingrijpen en daarmee de genezing bespoedigen.

Behalve het zoeken van de oorzaak kun je natuurlijk ook de klachten behandelen. Je kunt de symptomen (zoals pijn) zo nodig behandelen met pijnstillende medicatie. Hoge piekkrachten op de betreffende pees moet worden vermeden (“relatieve rust”). Hoe lang de gewijzigde trainingen moeten worden volgehouden is afhankelijk van het beloop van de klachten. Als de ochtendstijfheid en startpijn afnemen, kan de belasting geleidelijk worden opgevoerd. De meest effectieve behandeling van chronische peesblessures is het doen van excentrische krachttraining!! Dit is een vorm van krachttraining waarbij de betreffende spier langer wordt tijdens het aanspannen ervan (zoals bij het langzaam laten zakken van een gewicht). Vraag ernaar bij je (sport)fysiotherapeut of je sportarts! Kijk voor een sportzorg adres bij je in de buurt >>

Bron: Edwin Achterberg, sportarts

‘Ik dacht in 2002: doen we effe’

De kleedkamer van Carolina Mudcats is groot en voorzien van alle gemakken zoals ruime lockers en de onvermijdelijke big screen tv. Er staat zelfs elke dag een buffet met eten dat je in het land van hamburgers, Diet Pepsi en pizza’s niet op elke straathoek aantreft.
Pitcher Alexander Smit (23) hoeft die zaterdag niet te gooien en schept zijn bord vol met magere kip, rijst en maïs. De Eindhovenaar heeft niet zo lang daarvoor ook al gegeten. “Als speler moet je elke dag elf dollar betalen voor de maaltijden”, zegt hij. “En ik blijf natuurlijk wel een echte Nederlander.”

In 2002 tekende de zoon van Marja en Kenneth Smit een zevenjarig contract voor de proforganisatie Minnesota Twins en op amper zeventienjarige leeftijd vertrok ‘Smitje’ naar de States om zijn droom te verwezenlijken: de Major League bereiken, het hoogste niveau in baseball. Alles wees er ook op dat hij het zou gaan halen. De Amerikaanse scouts wisten niet wat ze zagen toen ze hem in Eindhoven bij PSV ontdekten. Een kid die toen al tegen de 90 mijl per uur (144 kilometer) gooide en dat ook nog eens linkshandig deed. Linkshanders met power zijn nu eenmaal schaars in het honkbal en zeer bruikbaar. Smit kreeg een tekengeld van ruim een half miljoen dollar mee. Zeven jaar en wat blessures later is Smit overgenomen door Cincinnati Reds en speelt hij in de Minor League voor het double A-team Mudcats in Zebulon, North Carolina; een ‘filiaal’ van de club. ’s Morgens in zijn appartement dat hij met twee andere pitchers deelt, keek Smit al een beetje terug op zijn carrière tot nu toe. “Ik was Eindhoven gewend. Familie en vrienden in de buurt, lekker ballen bij PSV en op de scooter naar discotheek De Kers in Oerle. Plots ben je ver weg van dat alles. Ach, dat doe ik wel effe, dacht ik. In de praktijk bleek dat wat anders te liggen.” Steun kreeg hij van zijn ouders, zijn zus Ghislaine, vrienden en bovenal van vriendin Renate, met wie hij nog steeds een hecht koppel vormt. Contact met het thuisfront is er dagelijks, telefonisch en via het internet. En om de zes weken komt Renate even over. “Die stelletjes, die zeggen dat ze elkaar geen dag kunnen missen, daar lachen Renate en ik wel eens om.”

’s Avonds speelt Mudcats voor 5986 toeschouwers in het eigen Five County Stadium zijn eerste van twee potten tegen het sterkste team uit de Southern League, Birmingham Barons. Mudcats wint en de Cubaanse pitcher Camilo Vazquez (25), roommate van Smit, gooit een sterke partij. “Ik heb een gezin te onderhouden, dus dit komt goed uit”, zegt hij na de wedstrijd. Zijn éénjarige dochter Abbie, die met haar moeder in Miami woont, heeft hij al maanden niet gezien. “Ik móet blijven proberen de majors te halen want ik kan niks anders dan honkballen. Desnoods blijf ik in de minors tot mijn arm eraf valt.” Als getrouwd man met een kind verdient Vazquez 1600 dollar per maand, over tekengeld hoeven we het niet eens te hebben. Smit krijgt als ‘vrijgezel’ slechts 1200 dollar per maand.

De kamer van Smit bevat een groot bed, een bank en een kast. “De helft van het seizoen zijn we onderweg en leef je uit je koffer. De andere helft van de tijd breng je grotendeels door op de club. Het appartement is er vrijwel alleen om te slapen.” Later die avond wordt stoom afgeblazen in een sportsbar. Spelers bestellen enorme pizza’s en drinken bier, verder valt op dat andere bezoekers roken. North Carolina is de grootste tabaksproducent in Amerika, vandaar. Maar ook de horeca in deze staat moet er per 1 januari 2010 aan geloven. Smit nuttigt een kleinigheid en pakt een watertje. Hij moet de volgende middag gooien.

Vanwege zijn innemende persoonlijkheid, instelling en kunnen ligt de Nederlander goed in de groep. Iedereen binnen de club kent zijn verhaal en gunt hem een gang naar ‘The Show’, de Major League. Eén op de drie double A-spelers wordt ook een keer opgeroepen, maar tot dusver is het er voor Smit niet van gekomen. Dit in tegenstelling tot één van zijn beste vrienden, leeftijdgenoot Rick van den Hurk uit Veldhoven, die ook dit seizoen voor Florida Marlins op het hoogste niveau speelde. “Rick gooit veel harder”, zegt Smit. “Hij heeft een echte big league arm.” Pitching coach Rigo Beltrán speelde zelf vijf jaar in de majors. “Schrijf Alex niet af”, zegt hij. “We hebben dit seizoen behoorlijk wat vooruitgang geboekt. Maar hij is nog niet constant genoeg. Vooral in de big league moet je meteen in de eerste inning agressief zijn en met je beste bal komen. Alex begint nog te slap met balletjes van rond de 80 mijl. Hier komt-ie er nog wel eens mee weg, in de majors knallen ze je direct van de heuvel af.”

Twee jaar geleden was hij er dicht bij. Twins liet hem opdraven om met de hoofdmacht deel te nemen aan de voorbereiding op het seizoen. Ter promotie van de club deden de spelers tijdens die spring training mee met een golftoernooi voor een goed doel. “En toen heb ik me toch een paar keer in de grond staan maaien”, zegt Smit. “Een paar dagen later kreeg ik last van mijn elleboog, maar ik bleef doorspelen. Ook al omdat de leiding van Twins druk op me uitoefende. Maanden last van gehad, tennisarm. Dáár heb ik iets laten liggen.”

Hij heeft zich aangepast aan het leven in de States dat voor een profhonkballer voornamelijk bestaat uit trainen, eten, drinken, slapen en wedstrijden spelen. Voor Mudcats 142 in vijf maanden om precies te zijn. Ook als Smit niet speelt (als pitcher staat hij om de vier dagen als starter op de heuvel), dient hij het programma te doorlopen. Om de monotonie te doorbreken, gooit hij zo nu en dan de kleren van een teamgenoot in de vriezer. “Maar als ik er een

grap van Hans Teeuwen uitsmijt,

begrijpen ze het hier niet. Ik mis nog steeds alles dat met Nederland te maken heeft.” Dan zegt hij: “Mocht ik het over kunnen doen, zou ik pas twee jaar later naar Amerika gaan. Twins zou me op elk gebied perfect begeleiden en dat is niet gebeurd. Zo werd ik de eerste zes maanden in een hotel gedumpt. Zoek het zelf maar uit, daar kwam het in feite op neer. Ik was te jong.” Hij zegt het zonder stemverheffing. “Mij werd verteld dat ik binnen een paar jaar 96 mijl zou gooien, om nog maar eens wat te noemen. Nou, mijn fastball is niet veel sneller dan in mijn tijd bij PSV. De eerste twee jaar hier heb ik stilgestaan in mijn ontwikkeling.”

Die zondag nemen 3452 mensen plaats op de tribunes van Five County Stadium. Het is 37 graden en de luchtvochtigheid bedraagt 94 procent. Na het verlies van de avond ervoor, oogt Barons die middag geconcentreerder en veel agressiever. Toch krijgen de beste slagmannen van de league nauwelijks vat op een schijnbaar emotieloos gooiende Smit. Pas in de zevende inning komt hij in de problemen. Mudcats leidt weliswaar (4-2) maar met twee man op de honken en twee uit, is het alsof juist op dat moment de toekomst van Smit op het spel staat. Een honkslag en de stand is gelijk, een homerun en Mudcats komt achter te staan met 4-5. Alle ogen zijn gericht op Smit, ook die van de vele aanwezige scouts en twee belangrijke bazen van de Reds-organisatie. Smit stuurt zijn opponent met drieslag naar de kant. De ‘Lee Towers’ die hij er na de laatste strike met zijn arm uithamert, spreekt boekdelen.

Vrijwel direct na de wedstrijd stappen de spelers in de teambus. Het seizoen zit er bijna op maar in Jacksonville wacht nog een reeks van vijf wedstrijden. De busreis zal zes uur in beslag nemen. “En dat is voor ons de kortste afstand in deze league”, zegt Smit. “Soms zitten we veertien uur in de bus.” De win heeft hem goed gedaan. “Maar morgen kan het weer anders zijn. Misschien ben ik gewoon niet goed genoeg voor de Major League.”

Zijn contract loopt af, maar daarover hoeft een linkshander als Smit zich niet druk te maken. Bovendien is hij nog steeds jong. Smit geeft zich nog twee seizoenen om de Major League te halen. “Ik blijf me uit de naad werken, want opgeven terwijl er nog kansen zijn, heb ik niet geleerd van mijn ouders.”

Net als zijn teamgenoten snakt Smit naar het einde van het zware profseizoen in Amerika. Direct na de laatste wedstrijd vliegt hij terug naar Nederland om zich bij de selectie van Oranje te voegen. Deze maand (9-27 september) wordt het WK in zeven Europese landen – waaronder Nederland – gehouden. “Daar kijk ik echt naar uit”, zegt Smit. “Het is geweldig om voor Nederland te mogen spelen.”
Bron: Eindhovens Dagblad

Wii Sports Resort

Het is vakantie, en waar kun je dan beter vertoeven dan op een tropisch eiland? Martijn bleef lekker in Zeeland, met een exemplaar van Wii Sports Resort!
Heb jij je stiekem ook best wel vermaakt met Wii Sports? Nou ik wel, en nadat Maarten en De Neve hands-on waren geweest met Wii Sports Resorts, kwam het vakantiegevoel in me naar boven. Het is hartje zomer, met heerlijk Hollands wisselvallig weer. Levert Nintendo een toffe game af om die regenachtige zomerdagen te vullen?

Met 12 onderdelen is deze titel sowieso al een stuk uitgebreider dan het vorige deel. Tel daar nog eens bij op dat elk onderdeel op zijn eigen manier gebruik maakt van Wii MotionPlus, om het nog een stukje aantrekkelijker te maken. De titel is MotionPlus-only, dus je moet wel in het bezit zijn van het nieuwe onderstukje. Natuurlijk is Wii Sports Resorts alleen als bundel te krijgen, dat weet ik ook wel, maar hou er rekening mee als je wilt multiplayeren. Je moet er dan nog één los bijkopen, of een bundel met een andere game kiezen. Ik zeg het er bewust bij, want Wii Sports Resorts is gewoon het leukst als je het samen met iemand anders speelt.

Van de 12 onderdelen ken je er al twee. Je kunt opnieuw gaan golfen en bowlen, net als in de originele Wii Sports. Omdat de verschillende onderdelen dit keer veel uitgebreider zijn, zal ik ze stuk voor stuk behandelen. Laat ik maar beginnen met de bekende onderdelen.

Golf
Antonio beloonde Tiger Woods PGA Tour 10 al met een 90, maar we mogen zeker het onderdeel in Wii Sports Resorts niet onderschatten. De koddige look met de Mii’s moet je even wegdenken, want het golfen is een stuk realistischer geworden. Geef effect mee bij het afslaan, of maak die curve richting de green. Het werkt perfect, en maakt het onderdeel ook een stuk lastiger. Je kunt je baanrecord blijven verbeteren op maar liefst 18 holes! Multiplayer is alleen leuk als je tegen een ervaren vriend(in) golft, want je pakt dit onderdeel niet zo makkelijk op. Denk ook aan je polsbandje, want korte polsbewegingen worden niet langer geaccepteerd als slagen. Kom dus maar van de bank, en ga er eens goed voor staan!

Bowlen
Bowlen is deze keer opgedeeld in drie onderdelen. Je kunt gewoon een potje bowlen, kiezen voor 100 kegels, of spin-control spelen. De eerste twee spreken voor zich, de laatste laat pas echt het nut van MotionPlus bij dit onderdeel zien. De weg naar de kegels is namelijk niet vlak, maar kent obstakels. Je moet dus spin gebruiken om je bal daaromheen te loodsen. Het is redelijk uitdagend, maar snel op te pakken. Multiplayer is niet veranderd ten opzichte van het eerste deel, en blijft leuk om te doen!

Zwaardvechten
Ongetwijfeld het onderdeel waar ontwikkelaars goed naar gaan kijken, om te implementeren in hun games. Er zijn nog geen toffe titels uitgekomen waarin je echt kunt zwaardvechten. Ok, Red Steel deed een leuke eerste poging, maar de Star Wars-titels (met uitzondering van The Force Unleashed) waren ronduit slecht. Wii Sports Resorts doet echter wel een hele leuke poging. Het werkt gewoon super! Je slagen worden echt goed geregistreerd! Je kunt kiezen om gewoon tegen de computer (of vriend) te vechten, waarbij je elkaar van het platform moet meppen. Dat is leuk, maar het kan nog veel leuker! Zo wordt je reactievermogen op de proef gesteld in ‘Speed Slice’. Er komen voorwerpen op je af met een meprichting, en die moet je zo snel mogelijk afwerken. Het beste onderdeel is echter ‘Showdown’. Hier komen hordes vijanden op je af, die je in combo’s moet verslaan. Je kunt verschillende routes nemen, waardoor je blijft terugkomen! Zwaardvechten is erg geslaagd!
Wakeboarden
Om Wii Sports Resorts toch een tropisch tintje mee te geven, kun je nu ook wakeboarden. Dit is één van de meest simpele onderdelen, waarbij ik het nut van MotionPlus ook niet echt kon ontdekken. Houd de Wii Remote horizontaal, alsof je de haspel vast hebt. Achter de boot kun je van links naar rechts over het water glijden, en op het moment dat je de hekgolf van de boot passeert kun je springen en stunts uitvoeren. Hier krijg je punten voor, en na twee minuten zit je ‘run’ er dan op. Je kunt highscores neerzetten om je vrienden te kijk te zetten, maar het gaat redelijk snel vervelen, dus waarom zou je? Het is zeker leuk om een keer te proberen, maar ik merkte zelf dat ik wakeboarden al snel ging overslaan.

Frisbee
Één van mijn favoriete bezigheden op het strand is ongetwijfeld frisbeeën. Die platte schijf zo recht mogelijk door de lucht laten zweven geeft een kick, zeker als de persoon tegenover je hem feilloos uit de lucht kan vissen. In Wii Sports Resorts heb je een hond aan je zij, die je frisbee steeds gaat ophalen. Voor het gemak heb ik hem maar Rakker genoemd, naar mijn eigen trouwe viervoeter. Het is de bedoeling dat ik mijn frisbee vooruit gooi, en dat Rakker hem in een bepaalde zone (die punten oplevert) vangt. Best leuk! Het leukste is echter Frisbeegolf. Je gooit je frisbee over de green richting het putje. Nou ja putje, een zone op de grond dan … maar het is wel erg leuk!
Heb jij je stiekem ook best wel vermaakt met Wii Sports? Nou ik wel, en nadat Maarten en De Neve hands-on waren geweest met Wii Sports Resorts, kwam het vakantiegevoel in me naar boven. Het is hartje zomer, met heerlijk Hollands wisselvallig weer. Levert Nintendo een toffe game af om die regenachtige zomerdagen te vullen?

Met 12 onderdelen is deze titel sowieso al een stuk uitgebreider dan het vorige deel. Tel daar nog eens bij op dat elk onderdeel op zijn eigen manier gebruik maakt van Wii MotionPlus, om het nog een stukje aantrekkelijker te maken. De titel is MotionPlus-only, dus je moet wel in het bezit zijn van het nieuwe onderstukje. Natuurlijk is Wii Sports Resorts alleen als bundel te krijgen, dat weet ik ook wel, maar hou er rekening mee als je wilt multiplayeren. Je moet er dan nog één los bijkopen, of een bundel met een andere game kiezen. Ik zeg het er bewust bij, want Wii Sports Resorts is gewoon het leukst als je het samen met iemand anders speelt.

Van de 12 onderdelen ken je er al twee. Je kunt opnieuw gaan golfen en bowlen, net als in de originele Wii Sports. Omdat de verschillende onderdelen dit keer veel uitgebreider zijn, zal ik ze stuk voor stuk behandelen. Laat ik maar beginnen met de bekende onderdelen.

Golf
Antonio beloonde Tiger Woods PGA Tour 10 al met een 90, maar we mogen zeker het onderdeel in Wii Sports Resorts niet onderschatten. De koddige look met de Mii’s moet je even wegdenken, want het golfen is een stuk realistischer geworden. Geef effect mee bij het afslaan, of maak die curve richting de green. Het werkt perfect, en maakt het onderdeel ook een stuk lastiger. Je kunt je baanrecord blijven verbeteren op maar liefst 18 holes! Multiplayer is alleen leuk als je tegen een ervaren vriend(in) golft, want je pakt dit onderdeel niet zo makkelijk op. Denk ook aan je polsbandje, want korte polsbewegingen worden niet langer geaccepteerd als slagen. Kom dus maar van de bank, en ga er eens goed voor staan!

Bowlen
Bowlen is deze keer opgedeeld in drie onderdelen. Je kunt gewoon een potje bowlen, kiezen voor 100 kegels, of spin-control spelen. De eerste twee spreken voor zich, de laatste laat pas echt het nut van MotionPlus bij dit onderdeel zien. De weg naar de kegels is namelijk niet vlak, maar kent obstakels. Je moet dus spin gebruiken om je bal daaromheen te loodsen. Het is redelijk uitdagend, maar snel op te pakken. Multiplayer is niet veranderd ten opzichte van het eerste deel, en blijft leuk om te doen!

Zwaardvechten
Ongetwijfeld het onderdeel waar ontwikkelaars goed naar gaan kijken, om te implementeren in hun games. Er zijn nog geen toffe titels uitgekomen waarin je echt kunt zwaardvechten. Ok, Red Steel deed een leuke eerste poging, maar de Star Wars-titels (met uitzondering van The Force Unleashed) waren ronduit slecht. Wii Sports Resorts doet echter wel een hele leuke poging. Het werkt gewoon super! Je slagen worden echt goed geregistreerd! Je kunt kiezen om gewoon tegen de computer (of vriend) te vechten, waarbij je elkaar van het platform moet meppen. Dat is leuk, maar het kan nog veel leuker! Zo wordt je reactievermogen op de proef gesteld in ‘Speed Slice’. Er komen voorwerpen op je af met een meprichting, en die moet je zo snel mogelijk afwerken. Het beste onderdeel is echter ‘Showdown’. Hier komen hordes vijanden op je af, die je in combo’s moet verslaan. Je kunt verschillende routes nemen, waardoor je blijft terugkomen! Zwaardvechten is erg geslaagd!

Wii Sports Resort Huismoeders kunnen ook uitdelen!

Wakeboarden
Om Wii Sports Resorts toch een tropisch tintje mee te geven, kun je nu ook wakeboarden. Dit is één van de meest simpele onderdelen, waarbij ik het nut van MotionPlus ook niet echt kon ontdekken. Houd de Wii Remote horizontaal, alsof je de haspel vast hebt. Achter de boot kun je van links naar rechts over het water glijden, en op het moment dat je de hekgolf van de boot passeert kun je springen en stunts uitvoeren. Hier krijg je punten voor, en na twee minuten zit je ‘run’ er dan op. Je kunt highscores neerzetten om je vrienden te kijk te zetten, maar het gaat redelijk snel vervelen, dus waarom zou je? Het is zeker leuk om een keer te proberen, maar ik merkte zelf dat ik wakeboarden al snel ging overslaan.

Frisbee
Één van mijn favoriete bezigheden op het strand is ongetwijfeld frisbeeën. Die platte schijf zo recht mogelijk door de lucht laten zweven geeft een kick, zeker als de persoon tegenover je hem feilloos uit de lucht kan vissen. In Wii Sports Resorts heb je een hond aan je zij, die je frisbee steeds gaat ophalen. Voor het gemak heb ik hem maar Rakker genoemd, naar mijn eigen trouwe viervoeter. Het is de bedoeling dat ik mijn frisbee vooruit gooi, en dat Rakker hem in een bepaalde zone (die punten oplevert) vangt. Best leuk! Het leukste is echter Frisbeegolf. Je gooit je frisbee over de green richting het putje. Nou ja putje, een zone op de grond dan … maar het is wel erg leuk!

Wii Sports Resort Rakker gehoorzaamt in het echt een stuk minder!

Boogschieten
In de trailers die ik vooraf te zien kreeg zag boogschieten er wel erg leuk uit. Ik heb ooit in het echt al eens de boog ter hand genomen, maar dat viel toch vies tegen. Gelukkig werkt het hier wel tof. De Nunchuk dient als uiteinde van de pijl, die je in combinatie met de Z-knop naar achter beweegt om de boog aan te spannen. Met de voorkant van de Wii Remote richt je dan als het ware op het bord, en als je de Z-knop loslaat suist je pijl door de lucht weg. Net als bij golf speelt de wind een factor, waardoor je zelf een soort correctie moet instellen. Het is erg uitdagend, en leuk om multiplayer te spelen. Wel ligt de verveling op de loer, want je highscores verbeteren is nou niet echt een stimulans om terug te blijven komen. Het toont wel goed aan hoe nauwkeurig MotionPlus is!

Basketbal
Mijn favoriet, met afstand! Vroeger op school had ik al een zwak voor basketbal, maar dat kwam misschien ook omdat ik ruim 1.93m ben. Je kunt kiezen uit twee modes. De ene geeft je 25 ballen om van achter de driepuntslijn te scoren. Je moet de bal echt vanuit je schouder laten vertrekken, en de polsbeweging met de controller in je handen wordt erg nauwkeurig opgepikt. Spelers die verveeld op en neer bewegen zullen weinig scoren, maar als je bereidt bent om de ‘echte’ beweging af te maken heb je een top ervaring. Wil je toch iets meer arcade, dan kun je ook nog drie tegen drie spelen. Je hebt hierbij maar één basket om op te scoren, en dribbelen doe je door de controller op en neer te bewegen. Lekker simpel, maar wel fun! Basketbal was het eerste onderdeel waar ik pro werd (1000 punten), en ik wil zeker nog richting de 2000 gaan!

Wii Sports Resort Je Mii hoeft geen 2 meter te zijn om hier te scoren!

Tafeltennis
Nog zo’n tof onderdeel, tafeltennis. Wii Sports bestond voor mij altijd voornamelijk uit tennissen. Boksen was te vermoeiend (ik ben over het algemeen een luie gamer), bowlen doe ik liever in het echt en voor golf moest je rechtop staan (iets met lui). Tennis deed ik lekker zittend op de bank in m’n eentje, zodat ik niemand kon raken. Tafeltennis gaat die plek nu overnemen, want die is nog geschikter als zitsport! Kantelingen van de controller geven effect mee aan je slag, en korte bewegingen zorgen voor scherpe slagen. Hoewel het niet die realistische feel geeft door de uitstraling, moeten de mannen achter Rockstars Table Tennis nu haast wel in actie komen! Dit is een typische tech demo, waar de ontwikkelaars nu op verder kunnen bouwen. Je kunt trouwens kiezen uit een gewoon potje tafeltennis (tot de 6), of een variant waarbij je de bal in het spel moet houden. Als je ook nog voorwerpen op de tafel weet te raken krijg je bonuspunten etc. Dat laatste hield mij niet echt bezig, maar de snelle rally’s één tegen één tegen de computer zijn geweldig! In het begin heb je misschien het gevoel dat het te simpel is, maar gaandeweg krijg je de ballen echt om je oren! Multiplayer spreekt voor zich. Je hoeft niet meer een hele zomer op een camping in Zeeland staan om samen te tafeltennissen!

Jet-Ski
Ook zo’n onderdeel dat er in de trailers erg tof uitziet, maar het valt echt vies tegen zeg! Druk een knop in om gas te geven, en kantel de controllers als een soort motorstuur om te sturen. Niet echt moeilijk, en het water heb je na een keer of drie ook wel gezien. Je kunt ook nog tegen elkaar racen, dat is wel leuk, maar meer ook niet. Als je net als mij ook onder de indruk was van de trailers, dan kom je waarschijnlijk met een teleurgesteld gevoel uit het water!

Kanoën
Op de middelbare school had ik één keer de kans om mee te gaan op Ardennenkamp. Lekker in een tentje bivakkeren, en overdag in een kanootje kruipen, en abseilen. Als ze van een tentje een bungalow hadden gemaakt ging ik mee, maar zover is het nooit gekomen. Ook kanoën in Wii Sports Resorts is niet zo bijzonder. Het peddelen toont dat MotionPlus precies merkt hoe je de peddel vasthoudt, maar ook hier kan ik de stempel ‘tech demo’ op plakken. Het gevoel van snelheid ontbreekt, en je krijgt er een tennisarm van. Je kunt beter echt een keer naar de Ardennen gaan dan!

Fietsen
Niet helemaal de sport die ik had verwacht in Wii Sports Resort. Je moet gewoon je armen snel langs elkaar bewegen, alsof je aan het trappen bent. Geen idee hoe de ontwikkelaars hierop gekomen zijn. Het is een combinatie tussen wielrennen en mountainbiken, maar dat doe je toch niet op een tropisch eiland? En dat is wel degelijk de setting van de game! Afijn, het zit erin, het is dodelijk vermoeiend en saai. Do I need to say more?!

Air Sports
Wie zat er vroeger niet met een voorwerp tussen z’n vingers te spelen, alsof je hoog door de lucht vloog? Juist, iedereen. Dat kan opnieuw, door de Wii Remote tussen je vingers te klemmen, en zo over het eiland heen te vliegen. Je kunt ook parachutespringen. Het is dan de bedoeling dat je in de lucht zoveel mogelijk mensen om je heen krijgt, en zo een figuur vormt. Dit moet je verplicht doen als je Wii Sports Resort voor de eerste keer opstart, en ik heb het daarna nooit meer gedaan. Een ander onderdeel dat onder ‘Air Sports’ valt, is Dog Fight. Deze game is gemaakt voor multiplayer, waarbij elke speler een ballon met punten achter z’n vliegtuigje heeft hangen. Het is de bedoeling dat je de punten van je tegenstander wegschiet, en die van jezelf verdedigt. Dat is gewoon hartstikke leuk!

Tot zover de onderdelen. Wii Sports Resort probeert de levensduur nog wat verder op te rekken, door een soort achievements (Stamps genaamd) toe te voegen. Je kunt per onderdeel vijf verschillende stamps behalen, maar door het gebrek aan een ‘beloning’ kon ik er niet echt warm of koud van worden. Wii Sports Resorts is verder gewoon een prima titel. In combinatie met Wii MotionPlus is het zijn geld meer dan waard, en kun je urenlang plezier beleven. Denk echter wel aan een tweede MotionPlus voor bepaalde onderdelen, die in je eentje gewoon dodelijk saai zijn. Wii Sports Resorts is een prima investering, want in de toekomst kun je MotionPlus natuurlijk voor alle andere titels gebruiken!

CONCLUSIE

Je hoeft dit jaar niet op een dure zonvakantie om een vakantiegevoel te krijgen. Wii Sports Resorts is een veel betere investering, met uren speelplezier als garantie!

Bron: wii.nzone.nl

Volgende pagina »