Stress grootste tegenstander Safina

Dinara Safina

Dinara Safina is zaterdagmiddag de favoriete in de vrouwenfinale op Roland Garros. De 23-jarige tennisster uit Moskou leidt de wereldranglijst en stond in Parijs alleen in de kwarftinale tegen de Wit-Russische Victoria Azarenka een set af

 

Tegenstandster en landgenote Svetlana Koeznetsova bereikte heel wat moeizamer de eindstrijd, maar heeft al wel een grandslamtitel (US Open 2004) op zak. Ook speelde ze in 2006 al de finale in Parijs waarin ze verloor van de Belgische Justine Henin.

Grootste probleem voor Koeznetsova is wellicht haar gekwetste enkel, een blessure opgelopen in de kwartfinale waarin ze de als tweede geplaatste Amerikaanse Serena Williams uitschakelde.

Safina ging vorig jaar in de finale tegen Ana Ivanovic aan stress ten onder. De druk ligt zaterdag bij haar. Sinds half april is ze de nummer één van de wereld maar op haar erelijst ontbreekt vooralsnog een grandslamtitel. „Ik was vreselijk nerveus in de halve finale”, erkende ze. „Ik wilde zo graag de finale bereiken.”

In de onderlinge confrontaties leidt Safina met 8-5, maar uitgerekend de laatste ontmoeting verloor ze. Het is voorlopig Safina’s enige nederlaag op gravel dit seizoen.

Bron: Telegraaf Telesport

Arantxa heeft geen snor meer

Eén meter hoog, een snor en een stel beentjes als knakworstjes. Een klein Spaans gravelmonstertje. Maar hoe lelijk ze ook was: tennissen kon ze.
Haar naam: Arantxa Sanchez-Vicario. Typisch gevalletje pre-Koernikovatijdperk. Typisch gevalletje vroeger. Het lijkt tegenwoordig nauwelijks te geloven, maar een jaar of tien, vijftien geleden waren tennissters foeilelijk.

Het was alsof mooie vrouwen niet aan tennis deden. Alsof meisjes met bovengemiddelde looks niet op de baan werden toegelaten. No pretty women allowed. Richard Krajicek bestempelde zijn vrouwelijke collega’s destijds niet voor niets als ‘vette varkens’.

Mini-Me
Noem ze maar op. Steffi Graf. Monica Seles. Miriam Oremans. Martina Navratilova. Lindsay Davenport. Conchita Martinez. Manon Bollegraf. En natuurlijk Arantxa Sanchez-Vicario. Het toppunt.

Een combo van Mini-Me, Chiel Montagne en een blik Unox runderknaks. Maar ook al kwam ze amper boven de netband uit en struikelde ze regelmatig over haar worstenbeentjes: ze won drie keer Roland Garros. Op karakter. Door stof te happen. Door gravel te bijten. Door achter onhaalbare ballen aan te rennen.

Generatie B
De generatie gravelmonstertjes werd opgevolgd door de generatie B. Blond, Bloedmooi, Borsten, Billen en Benen tot in de hemel. En bijna allemaal uit Rusland. Koernikova. Hantuchova. Dementieva. Vaidisova. Sjarapova. De wereld stond op zijn kop.

Het was alsof er ineens alleen nog maar playmates en stoeipoezen werden toegelaten. Ze droegen jurkjes die niet hadden misstaan in de collectie van Marlies Dekkers, schudden wulps de haren los na iedere kantwissel en poseerden voor de wellustig knippende fotografen als pin-ups.

Koernikova is de best betaalde tennisster van het afgelopen decennium. En dat is niet vanwege haar resultaten op de tennisbaan. Koernikova lijdt namelijk aan het generatie B-syndroom. Net als zoveel van haar blonde bloedmooie benen-tot-in-de-hemel-zusters.

Té mooi
Koernikova is té mooi. Té mooi om te zweten. Té mooi om achter onhaalbare ballen aan te rennen. Té mooi om dagenlang te trainen op achterafbaantjes zonder fotografen en lonkende mannen langs de kant.

Té mooi om het karakter van Arantxa Sanchez-Vicario te hebben. Stof happen? Njet. Gravel bijten? Geen denken aan. Onderhand is Koernikova semi-gestopt. Kon ook niet anders. Karakter is iets van vroeger. Althans, dat dacht ik.

Kushandjes
Dit weekend heb ik kennis gemaakt met de allernieuwste generatie. De generatie Arantxa Rus, Neerlands hoop in bange tennisdagen. Zo mooi en blond als haar achternaam doet vermoeden. Maar dan zonder maniertjes. Geen overdreven gekreun, geen wulpse trekjes, geen kushandjes naar iedere vent op de tribune.

Ze rende over de baan zoals die andere Arantxa in haar beste dagen, gedreven tot op het bot, een verbeten trek rond haar mond. Ze toonde iets dat veel weg had van karakter. Punt na punt na punt. Ze vernederde haar tegenstandster in de eerste ronde van het Roland Garros met twee keer 6-1.

Ik heb er naar gekeken met een mengeling van verbazing en euforie. Arantxa zonder snor: het bestaat. Ze houdt van gravel. En ze komt ook nog uit Monster. Benen tot in de hemel en toch met de voeten op de grond. Ze is het beste van twee werelden. Nu nog drie keer Roland Garros winnen. Een formaliteit

Bron: Nusport

Record voor Rafael Nadal

De overwinning op Marcos Daniel betekende de 29e achtereenvolgende zege voor Rafael Nadal op Roland Garros. De nummer één van de wereld brak hiermee het oude record dat met 28 wedstrijden op naam stond van Chris Evert.
Sinds zijn debuut op het Parijse gravel in 2005 verloor Nadal nog nooit in de Franse hoofdstad.
Bron: Telegraaf Telesport

VERMOEIDE NADAL KRIJGT VAN DOEN MET FITTE FEDERER

Roger Federer kan zich op het ATP Masters 1000-toernooi in Madrid revancheren voor zijn nederlaag in de finale van de Australian Open tegen Rafael Nadal begin dit jaar. De nummer twee van de wereldranglijst won zaterdag in de halve finales simpel met 6-3, 6-4 van Juan Martín Del Potro (Arg). Nadal won eerder moeizaam van Novak Djokovic (Ser).

Federer won dit jaar nog geen toernooi, maar in Madrid liggen er kansen. Nadal verloor dit seizoen nog niet op gravel, maar tegen Djokovic scheelde dat maar een haar. De Spanjaard had last van zijn knie en kreeg in de derde set drie matchpoints tegen. Desondanks sleepte hij na ruim vier uur tennis de winst uit het vuur. ‘Mijn grootste zorg is nu op tijd herstellen voor de finale van morgen’, aldus Nadal na afloop.

De nummer één van de wereld kan zijn derde Masterstoernooi op rij winnen en zijn zestiende in totaal. Als Federer wint, komt de Zwitser met vijftien Masters-titels langszij bij Nadal. Alleen Andre Agassi (17) heeft meer Masters-titels achter zijn naam.
Bron: Sport 1

Topaffiche in Madrid

Het ATP-toernooi van Madrid is aanbeland bij de kwartfinales. Bij de laatste acht staan er louter topwedstrijden op het programma. De beste zes spelers van de plaatsingslijst zitten nog in het graveltoernooi.
Zo neemt Rafael Nadal het vrijdag op tegen Fernando Verdasco. Een herhaling van de fantastische halve finale van de Australian Open. De nummer één van de wereld trok begin 2009 na een ware thriller, die vijf uur en veertien minuten in beslag nam, uiteindelijk aan het langste eind. Nadal is de laatste 31 wedstrijden op gravel ongeslagen.

Roger Federer staat bij de laatste acht tegenover de Amerikaan Andy Roddick, die door een opgave van Nikolay Davidenko een ronde verder kwam. Het zal een heidens karwei worden voor de Amerikaan om de Helveet te verslaan. Niet alleen is Roddick geen fan van gravel; bovendien verloor de US Open winnaar van 2003 zeventien van de negentien onderlinge ontmoetingen van de mondiale nummer twee.

Nummer vier van de wereld Novak Djokovic treft Ivan Ljubicic. De Serviër is de laatste weken in een uitstekende vorm. De laatste vier toernooien die ‘Nole’ speelde, haalde hij de finale. Ljubicic mag al erg blij zijn dat hij in de kwartfinales staat. In zijn vorige partij tegen Gilles Simon leek de hardserverende Kroaat bij een 6-3 4-2 achterstand geen kans meer te maken op de overwinning, totdat hij een knappe ommekeer teweeg bracht.

In de laatste kwartfinale komt Juan Martin Del Potro uit tegen de Brit Andy Murray. De Schot, sinds deze week derde op de ATP-ranglijst, heeft dit jaar zijn draai gevonden op het gravel. In Monte Carlo haalde hij de halve finales en in de Spaanse hoofdstad rekende de counterpuncher op weg naar zijn ontmoeting met de jonge Del Potro af met de erkende gravelspecialisten Simone Bolleli en Tommy Robredo.
Bron: Telegraaf Telesport

Spoedcursus op gravel voor Krajicek

Glijpartijen, topspinballen, eindeloze slagenwisselingen. ’s Werelds beste tennisvrouwen hebben dit voorjaar hun kilometers al gemaakt op gravel.
Michaëlla Krajicek niet, zij staat volgende week tijdens het kwalificatietoernooi van Roland Garros voor het eerst op gemalen baksteen.

De 20-jarige Nederlandse heeft, gedwongen door haar lage positie op de wereldranglijst en uit voorzorg na een knie-operatie, gekozen voor een aparte aanloop naar het eerste Europese Grand Slam-toernooi van 2009. Geen gravel in Stuttgart, Rome of Madrid, maar hardcourt in het Zuid-Afrikaanse Johannesburg.

Gravel wordt door het kamp-Krajiccek gezien als de gevaarlijkste ondergrond voor de knie waar in juli vorig jaar het mes in werd gezet. ,,Onverwachte bewegingen, uitglijders, dat kan allemaal belastend zijn,” weet Krajicek, die sinds deze week op gravel traint. ,,Alleen voor Roland Garros maak ik dit jaar een uitzondering.”

Op een Grand Slam-toernooi móet je zijn, vindt Krajicek. Al moet zij zich eerst kwalificeren en is de voorbereiding verre van optimaal. ,,Ach, ik sta nu al een week op gravel. Na mijn uitschakeling in Johannesburg ben ik al begonnen met de specifieke fysieke voorbereiding.”

Dat haar spel vooral geschikt is voor hardcourt en gras is geen reden voor dit ultrakorte gravelseizoen, zegt Krajicek. Twee jaar terug, in de tweede ronde van Roland Garros, won ze voor het laatst een partij op de trage ondergrond. ,,Ook op gravel heb ik goede resultaten geboekt,” verdedigt ze zich. ,,Maar het is waar, ik voel me vooral prettig op gras.”

Toch moet ze hoogstwaarschijnlijk Wimbledon missen. Ook in Londen is ze veroordeeld tot de kwalificaties en in die week geeft Krajicek de voorkeur aan het toernooi van Rosmalen, waarvan ze ambassadrice is. ,,Ik vind het heerlijk om in Nederland te tennissen.”

Krajicek heeft wel een wildcard aangevraagd voor Wimbledon. Ze hoopt dat de All England Club oog heeft voor haar kwartfinaleplaats in 2007 en misschien helpt de titel van halfbroer Richard in 1996 ook nog een beetje. ,,Maar ik besef dat veel andere meiden ook een wildcard zullen vragen. Pas een week voor het toernooi krijg ik iets te horen.”

Krajicek is na het rampjaar 2008 opgeklommen naar de 129ste positie op de wereldranglijst, de top-100 komt dus weer in zicht. De Nederlandse nummer één, die sinds begin dit jaar in de Verenigde Staten traint, is weer even terug in ons land. ,,Ik sta nu in de file,” zegt ze tijdens het telefoongesprek. ,,Ik voel me weer helemaal thuis.”

Het nationale trainingscentrum in Almere is haar basis voor de voorbereiding op Roland Garros. Ze trainde er gisteren met Arantxa Rus, die in Parijs ook de kwalificaties speelt.

Bij de mannen proberen Jesse Huta Galung en Thiemo de Bakker zich vanaf volgende week dinsdag te plaatsen voor de Franse Open. Huta Galung slaagde daar vorig jaar in en dat leverde hem zijn Grand Slam-debuut op.

Nederland kan een succesje tijdens de kwalificaties in Parijs overigens wel gebruiken. Bij de laatste twee Grand Slam-toernooien, de US Open en de Australian Open, haalde geen enkele landgenoot het hoofdtoernooi. De laatste deelnemers waren Michaëlla Krajicek en Robin Haase vorig jaar op Wimbledon.

Krajicek heeft deze week dus voor het eerst rode gravelrandjes op haar witte sokken. Toch is ze al eerder met succes heel snel overgestapt van de ene naar de andere baansoort. In 2006 speelde ze tot kort voor het grastoernooi van Rosmalen nog eredivisietennis op gravel. Ze liet zich uiteindelijk kronen tot kampioene van de Ordina Open.
Bron: AD Sportwereld