Roger Federer laat Andy Murray kansloos in finale Australian Open
Roger Federer
VADER EN VEELVRAAT
Als er iemand was die precies wist hoe Andy Murray zich na de door hem verloren finale van de Australian Open voelde, dan was het zijn overwinnaar Roger Federer wel. Een jaar geleden barstte de Zwitser in de Rod Laver Arena in tranen uit, nadat hij in een zinderende vijfsetter door Rafael Nadal een van zijn gevoeligste nederlagen kreeg toegediend. De troostende omarming van Nadal destijds is een beeld dat de (tennis)wereld niet snel zal vergeten.
Gisteren was Federer niet de man in tranen, maar had hij troostende woorden voor Murray, die het na zijn nederlaag in drie sets – 6-3, 6-4, 7-6 (13-11) – niet droog hield. „Andy, jij bent een te goede tennisser om nooit een grandslamtoernooi te winnen, dus maak je geen zorgen”, zo sprak Federer op het centercourt, waar hij zojuist zijn zestiende Major had gewonnen. En uit helemaal niets bleek dat de honger van de veelvraat uit Bazel daarmee is gestild.
De recordboeken kunnen dus weer worden bijgewerkt, nu de man zijn vierde Australian Opentitel binnen heeft. Een titel waar helemaal niets op af te dingen valt, want Roger Federer was de afgelopen twee weken heel simpel Roger Federer: de beste tennisser van de wereld.
En dan te bedenken dat velen in de aanloop naar het eerste grandslamtoernooi van het jaar openlijk hun twijfels uitspraken over de vorm van Federer, die het seizoen was begonnen met een nederlaag tegen Davidenko in de halve finale van het toernooi in Doha. En zijn openingspartij in Melbourne tegen de Rus Andreev, waarin hij, achteraf gezien, de moeilijkste momenten op weg naar de titel kende, deden die twijfels alleen maar toenemen.
Federer bleef er onbewogen onder, zoals een ware kampioen betaamt. Als geen ander weet de 28jarige superster de exclusiviteit van zijn wervelende tennisshows op waarde te schatten. Schitteren op de momenten dat het moet en de momenten dat híj het wil, daar gaat het om. Doseren leidt tot regeren, daar hoef je Federer niets meer over te leren.
Het is geen toeval dat hij in 2009 in alle vier de Majorfinales stond – hij won er twee – en in 2010 dus ook alweer zijn eerste grandslamtitel binnen heeft. Grote artiesten hebben grote podia nodig om tot grootse daden te komen; en de vier grandslamtoernooien bieden Federer dat podium.
Sinds zijn Wimbledonzege in 2003 speelt de Zwitser tijdens de vier belangrijkste toernooien van het jaar permanent de hoofdrol. Waar de theaterwereld altijd een stand-in heeft klaarstaan als eventuele vervanger voor de hoofdrolspeler, daar weet de tennis wereld al jaren dat er voor Federer geen standin bestaat. Niemand kan in de schaduw staan van de Zwitserse alleskunner; niemand wil dat ook.
Ook Andy Murray kon in de finale niets anders dan zich neerleggen bij de suprematie van zijn opponent. „Ik kan wel net zo goed huilen als Roger, maar helaas niet zo goed tennissen”, snikte de Schot tussen zijn tranen door. Hij kreeg er de lachers mee op zijn hand, maar besefte dat Federer de man was die het laatst lachte.
En die stralende lach stond de veelvoudig kampioen goed. „Mijn eerste Majortitel als vader, dat is best bijzonder”, zo koesterde hij nummer zestien met dezelfde liefde die hij aan de eerste vijftien gaf. De suggestie dat het er wel erg veel waren en of hij iets van ’Het Geheim’ kon verklappen, deed hem nog meer glunderen. „Er is geen geheim hoor, ik ben gewoon best een getalenteerde tennisser.”
Het antwoord op die vraag kent de hele wereld inmiddels. Op het mentale (hoofd) en fysieke (benen) vlak is Federer nauwelijks te evenaren. Daarnaast heeft hij een overdosis talent van Moeder Natuur meegekregen.
Waar en wanneer het ophoudt? Niemand weet het, ook Federer niet. Hij heeft al eens aangegeven dat het olympische tennistoernooi van 2012 op hem dezelfde aantrekkingskracht heeft als een magneet op metaal. Daar, op het Heilige Gras van ’zijn’ Wimbledon wil Federer in ieder geval nog één keer stralen. En op jacht gaan naar de olympische titel. Want geloof het of niet, maar die ontbreekt nog op zijn erelijst.
Melbourne. Australian Open. Mannen, finale: Federer (Zwi/1) – Murray (GBr/5) 6-3 6-4 7-6 (11).
Bron: Telegraaf Telesport
Category: Nieuws
