Altijd licht aan einde van de tunnel
Hoewel ze gisteren in de tweede ronde op Roland Garros een gevoelige nederlaag leed, wil ik op deze plek toch een lans breken voor Arantxa Rus. Dankzij de pas 18-jarige tennisster uit Monster sprak Nederland, na twee opeenvolgende ‘Majors’ zonder enige inbreng in het enkelspel, eindelijk weer een (klein) woordje mee op een van de vier belangrijke tennispodia.
Natuurlijk, met slechts één Oranjeklant in de speelschema’s van het Franse Open gaat het bepaald nog niet goed met het Nederlandse tennis. Maar de kwalificatie van Rus is in ieder geval een lichtpuntje. Laten we het optimistisch bekijken en hopen dat zij het eerste schaap is dat snel door meerdere gevolgd gaat worden.
De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik Arantxa Rus – en haar spel – (nog) niet zo goed ken. Ik heb haar, een tijdje geleden alweer, slechts een paar keer zien spelen en toen viel me op dat ze veel risico in haar slagen stopte. Vooral haar forehand vond ik destijds nog niet solide genoeg. Daar is de afgelopen maanden blijkbaar hard aan gewerkt, want afgelopen week kwalificeerde ze zich voor het eerst van haar leven voor een grandslamtoernooi. En daar moet je wel drie potjes op rij voor winnen, iets wat niet lukt wanneer er nog het een en ander aan je slagen schort.
Chapeau dus voor Rus, die op het Parijse gravel ook duidelijk maakte geen last te hebben van plankenkoorts. Debuteren op een Major leidt bij velen tot zo veel zenuwen dat winnen bij voorbaat een kansloze missie wordt. Maar niet bij Rus, die haar eerste grandslamduel met 6-1, 6-1 wist te winnen. Daarmee geef je wel een signaal af, hoor. Met haar vier overwinningen in Parijs heeft de lefty aangetoond dat haar spel meer volwassen is geworden. Iets wat ongetwijfeld mede door de invloed van Hugo Ekker, bondscoach van Jong Oranje en tevens begeleider van Rus, is gebeurd. Ekker heeft er onder andere voor gezorgd dat ze nu over meer dan slechts één tempo in haar slagen beschikt. Voorheen ging alles bij Rus op één snelheid, te weten hard. Maar daar win je op het hoogste niveau echt geen vier potjes op rij mee.
Laten we niet te hard van stapel lopen, voor Rus is dit pas het begin van een route die wellicht naar een succesvolle carrière leidt. Ik heb begrepen dat ze in ieder geval alles op haar tennisloopbaan richt en daar ben ik wel van gecharmeerd. Er wordt nog wel eens kritisch gereageerd op deze zogenoemde ‘tunnelvisie’, maar laten we niet vergeten dat je aan het einde van een tunnel altijd licht ziet. En dat licht is in dit geval het doel: het resultaat. Door haar enorme focus is Rus in ieder geval minder vatbaar voor alle afleidingen die aanstormende talenten tegenwoordig op hun pad vinden.
Ik kan mij nog herinneren dat halverwege mijn eigen tennisloopbaan de eerste computers hun intrede deden. Internet was toen nog zo traag dat het geen serieuze afleiding vormde. Tegenwoordig staan de spelerslounges vol met computers, is er sms, e-mail, hyves, twitter en weet ik veel wat al niet meer en dat kan rondreizende tennistieners flink van hun oorspronkelijke doel afleiden. Maar Rus lijkt er echt voor te gaan en dat is de juiste instelling. Zo heeft ze heel bewust en al vroegtijdig besloten om volgende maand niet deel te nemen aan het toernooi in haar ‘eigen’ Rosmalen, maar te kiezen voor het kwalificatietoernooi voor Wimbledon, dat in dezelfde week wordt afgewerkt.
Het gaat mij er niet om dat ze voor Wimbledon kiest – de keuze voor Rosmalen was evenzeer te verdedigen – maar om het feit dat ze heel bewust een keuze durft te maken en niet lang twijfelt. Rus heeft een plan en daar gaat ze voor, waarbij ze gedecideerd haar keuzes maakt. En dat is iets wat we ongetwijfeld steeds meer gaan terugzien in haar spel. Al was daar gisteren op baantje vier van Roland Garros even niets van te merken
Bron: Telegraaf Telesport
Category: Nieuws
